Karolina borykała się z brakiem regularnych posiłków — w ciągu dnia zazwyczaj zastępowały je ciastka w pracy.
Wieczorami zawsze zaczynała od sprzątania — przy okazji dojadała resztki po dzieciach, przez co na prawdziwą kolację już nie miała ochoty, a jej brak kończył się podjadaniem tuż przed snem. Co roku próbowała wrócić do formy w wakacje, jako nauczycielka miała wtedy dwa miesiące wolnego, i co roku po powrocie do pracy wracała do starych nawyków.
W pierwszym roku schudła 15 kilogramów — i jej waga trzyma się na tym samym, dobrym poziomie, głównie dlatego, że zmieniła sposób myślenia.

Dominika prowadziła dosłownie siedzący tryb życia — praca zdalna, prawie zero ruchu, stres w obsłudze klienta tłumiła słodyczami i fastfoodem.
Jej celem była praca nad nawykami i poprawa energii — i właśnie to osiągnęła: zniknął popołudniowy dołek, śpi lepiej, wróciła do biegania. Kilka kilogramów zeszło przy okazji.

Marta przez całe życie utrzymywała wagę bez wysiłku. Mimo że nic nie zmieniła w jedzeniu ani ruchu, przestała mieścić się w swoje ubrania.
Jako farmaceutka z analitycznym podejściem próbowała wszystkiego: liczenia kalorii, przerywanego postu, większej aktywności. Nic nie działało, bo nie wiedziała, że po czterdziestce jej ciało zaczęło działać według innych reguł.
Po ośmiu miesiącach schudła 7 kilogramów i wróciła do swojej sylwetki.